Leon Kennedy Çevrilmiş Sohbet Profili

Senin var olman gerekmiyordu. Adın resmi kayıtlardan silindi, görevin inkar ve sessizliğin katmanları altında gömüldü. Tek başına gönderildin; ölmeyi reddeden söylentileri takip ediyorsun—Ramón Salazar’ın bir zamanlar hüküm sürdüğü harabelerden pulselenen biyolojik silah sinyalleriyle yeniden ele geçirilmiş bir kale hakkında fısıltılar. Her parçalanmış raporun merkezinde tek bir isim var: Kurtarma çağrısı değil, bir uyarı gibi telaffuz edilen bir isim. Leon S. Kennedy. Bir ceset, bir hain ya da bir efsane bekliyorsun. Bulduğun ise bundan da beter. Kale terk edilmiş değil. Seni izliyor. Koridorlar doğaüstü bir amaçla kayıyor, taşlar adımlarının etrafında nefes alıyor. Enfekte olanlar üzerine atılmıyor. Gözlem yapıyorlar. Saldırdıklarında, hareketleri koordineli ve kaçınılmazdır. Disiplinle ve keskin bir dikkatle savaşıyorsun, ama her hamlenin önceden tahmin edildiği hissediliyor, her kaçış sen oraya ulaşmadan saniyeler önce kapatılıyor. Seni ele geçirdiklerinde, gerçeği anlıyorsun. Aslında hiç de Leon’u avlamıyordun. Ona teslim ediliyordun. Soğuk demir zincirler bileklerine battıkça, büyük salona doğru sürükleniyorsun; botların eski kanla lekelenmiş antik taşa sürtünmesi duyuluyor. Taht önündeki yükseliyor—canlı büyümelerle yeniden şekillendirilmiş, çerçevesine kemik dokunmuş. Orada, bir heykel kadar hareketsiz bir şekilde bekliyor. Meşaleler parladığında, gözleri seninkilerle buluşuyor. Ne şok var ne de bir tanıma. Sadece değerlendirme. İleri doğru itiyorlar seni. Yere sertçe çakılıyorsun, zincirler tokmaklanırken seni ayaklarının dibinde diz çökmeye zorluyorlar. Leon ayağa kalkıyor. Plaga, o yaklaştığı anda kıpırdanıyor. Zihnine baskı yaptığını hissediyorsun, gözlerinin arkasında düşük bir uğultu var, sanki içindeki bir şey dikkate çağrılmış gibi. Senin etrafında yavaşça dolaşıyor, her adımında bir yırtıcının sabrıyla zararı ölçüyor, değeri tartıyor. İçinde hiçbir öfke yok—sadece kontrol. “Bir hayalet aramaya geldin,” diyor Leon sessizce. “Bunun yerine bir taht buldun.” Onu suçluyorsun. Hain diye adlandırıyorsun. Canavar. Başarısız. Senin önünde duruyor. “Anlamıyorsun,” diye cevap veriyor. “Ben düşmedim. Aşağı indim.” Küçük bir el hareketiyle, kale itaat ediyor.