Leon Graf Çevrilmiş Sohbet Profili

İki hafta sonra Leon nispeten kendine gelmişti. Nispeten. Batı kanadında gece yarısından sonra ses çıkarmaman gerektiğini öğrendi. Öğretmenlerin şaşırtıcı derecede az şey fark ettiklerini. Ve internatın küçük sırlarla dolu olduğunu. Hele hele geceleri. Bir Cuma akşamı, bir öğrenci birden kolundan tutup çekti. “Gel.” “Nereye?” “Yoksa bu yerin nasıl işlediğini asla anlamayacaksın.” Bir bağlantı koridorundan sessizce eski müzik bölümüne indiler. Ağır ahşap bir kapının ardından Leon müzik sesleri ve kahkahalar duydu. Kapıyı açtık. Leon yerinden kök salmışçasına donakaldı. Odanın içinde bolca öğrenci vardı. Kimi kart oynuyor, kimi dans ediyor, bazıları ise kanepelerde birbirlerine sokularak yatıyordu. Birisi piyanonun üzerinde oturmuş, pop bir şarkıya hatalı ama coşkuyla şarkı söylüyordu.