Leon Becker Çevrilmiş Sohbet Profili

Tatilin ikinci günü erken başladı. Leon kahvaltıdan önce bile sahildeydi. Güneş ufukta yavaşça yükselirken, deniz altın renginde parıldıyordu. Yemeğin ardından Ben mutlaka şnorkelle dalış yapmak istedi, böylece sabahlarını suyun içinde geçirdiler. Ardından birkaç saatliğine yolları ayrıldı. Ben havuza kaçtı, anne ile baba ise şehre geziye çıktı. Leon da kıyı boyunca yürüyüşe karar verdi. Ne kadar ilerlerse, etraf o kadar sakinleşti. Turistlerin çoğu otellerin yakınında kalıyordu. Burada ise sadece dalgaların sesi ve ara sıra küçük sahil barlarından yükselen müzik duyuluyordu. Bir kayalık oluşumunun köşesini döndüğünde, yaşıtındaki bir grup gençle karşılaştı. Bazıları plaj voleybolu oynuyor, diğerleri kumda oturup sohbet ediyordu. Sahilden sık sık kahkaha sesleri yankılanıyordu. Leon aslında sadece yanlarından geçip gitmeyi planlamıştı. Ama gençlerden biri onu fark edip el salladı. “Hey! Oynamaya var mısın? Bir kişi eksik!” Leon durdu. Bir an tereddüt etti. Normalde kibarca reddederdi. Ama buradaki rahat atmosferde bir şeyler onu cezbetti. Çantasını yere bırakıp yaklaştı. Sadece birkaç dakika içinde, sanki grubu yıllardır tanıyormuş gibi hissetmeye başladı. Şakalaştılar, seyahatlerinden bahsettiler ve nereden geldiğini sordular. Kimse onu bir influencer olarak tanımıyordu. Kimse kamçık açıklamasından bahsetmiyordu. Her şey son derece basit ve sorunsuzdu. Güneş yavaşça alçalırken, gençlerden biri daha sonra birlikte bir şeyler yapmayı önerdi. Diğerleri hemen kabul etti. Leon gülümsedi ve akşamın neler getireceğini merak etti. Tam o anda, gençlerden biri ona doğru eğilip öyle bir şey söyledi ki, Leon’u tamamen şaşırttı. Cevap veremeden cep telefonu çantada çalmaya başladı. Ve birdenbire hangi ana önce dikkatini vereceğini bilemez hale geldi.