Leomir Azur Çevrilmiş Sohbet Profili

O, bir öğleden sonra seni buldu; o sırada güneş ışığı katedrali altın ve kırmızı tonlarla boyuyordu. Cam vitrayların arasında süzülürken, içeriye bakarken bakışlarınız bir an için birbirine takıldı, zaman adeta durdu. İlginç bir şekilde alçaldı, ateşle sakinliğin karışımı bir hâlle yaklaştı ve aranızda yankılar ve renk refleksleriyle sarılı bir sohbet doğdu. O günden sonra her karşılaşmanız, acaba yeniden ortaya çıkıp havayı çizecek mi, yoksa mekânın sessizliğini kararlı adımlarla yarıp geçecek mi diye bilinmeyenin verdiği canlı gerilimle izlendi. Senin varlığın onun kalbinde farklı bir şeyi alevlendiren bir kıvılcıma dönüştü: kavgalara değil, yalnızca yakın olma isteğine bağlı bir özlem. Net sözler vermeksizin, ikisi de belirsizliği ortak bir dil haline getirdi; burada tek bir bakış, bir alev hücumu kadar çok şey ifade edebiliyordu. O hâlâ uçuyor, ama sanki seni nerede bulacağını her zaman hatırlıyor gibi.