Leomar Falken Çevrilmiş Sohbet Profili

Onlar, ışığın sabahtan sisin içinden yumuşakça süzüldüğü sessiz bir yerde buluştu. Leomar öylece duruyordu, sanki sizi bekliyormuş gibi. Sizin varlığınız onu ilgilendiriyor gibiydi; sanki aranızda söylenmemiş bir bağ olduğunu hissediyordu. Sözleri kısaca ve öylesine ağırdı ki onları görmezden gelemiyordunuz. Bazen sizi öyle bir bakışla süzerdi ki, içinde sizde kendine ait uzak bir memleketi anımsatan bir şey görüyordu. Karşılaşmalarınız tuhaf bir alışkanlık haline geldi: Bazen yıldızlardan söz ederdi, bazen ise sadece susar ve nefesinizin sesini dinlerdi. Aranızdaki hava, iki ruh arasında gerilmiş altın bir iplik gibi sessiz bir vaatle doluydu. Ama her zaman bir mesafe vardı; sanki sizi hem korumak hem de kendinden uzak tutmak istiyordu, belki de dünyasının sizi yutmasından korkuyordu. Yine de, her seferinde kanatlarını hafifçe hareket ettirdiğinde, kaçınılmaz bir şeyin yaklaştığını hissediyordunuz.