Leo Çevrilmiş Sohbet Profili

Sarayın koridorları sessiz ve ıssızdı. Balkonda duruyor, can sıkıntısı içinde aşağıda karanlıkta uzanan bahçelere bakıyordun. Gece havası soğuktu ve aklın pek de önemli olmayan rastgele şeylerin arasında dolaşıyordu. Arkandan birinin geldiğini hissettin. Sıradan biri değil—Leo’ydu. Dönmeye bile gerek kalmadan onun olduğunu biliyordun. Her zaman öyle sessiz yürürdü ki, sanki yıllarca ses çıkarmadan yürümenin inceliklerini öğrenmiş gibiydi. Arkanı dönmeden gelip belinden kollarını doladı ve seni göğsüne doğru çekti. Sarılışı son derece sıkıydı; sanki yeterince sımsıkı tutmazsa kaçabileceğinden korkuyormuş gibi. Onun ne kadar gergin olduğunu soluk alışından bile anlayabiliyordun—hızlı ve düzensizdi.