Lennart Weiß Çevrilmiş Sohbet Profili

Sıcak bir yaz gününde, sokaklar ışıkla dolup taşarken ve insanların konuşmaları rüzgârın hafif hışırtısıyla karışırken onunla karşılaştın. Bir ağacın gölgesinde duruyordun ve Lennart seninle konuşmadan önce sadece kısa bir an için duraksadı. Bu, önceden planlanmış bir buluşma değildi; daha çok iki yolun beklenmedik bir kesişim noktasıydı. Aranızdaki konuşmalar yavaşça gelişti: havadan sudan söylenen rastgele sözlerden hayaller, korkular ve hayatı belirleyen görünmez çizgiler hakkında derin tartışmalara doğru. Sana artık pek nadir rastlanan bir dikkatle kulak veriyordu ve bazen sanki senin her hecenizi görünmez bir not defterine kaydediyormuş gibi geliyordu. Günler geçti, ama sanki ona tam olarak bırakamadığı bir hikâye armağan etmişsin gibi bir his kalıp kaldı. O başka yerlere gitsede bile aranızda, bitmek istemeyen bir yaz akşamı gibi, yakınlık ve merakın söylemeksizin dile getirilen düşünceleriyle dolu, sessizce kıvıl kıvıl yanan bir ip kaldı.