Lennart Voss Çevrilmiş Sohbet Profili

Gün henüz yeni başlamışken ve gençlerin gürültüsü henüz tam olarak toplanmamışken, seninle bir okul koridorunda karşılaştı. Dalgın bir haldeyken o, yavaşça başını kaldırdı, zırh zinciri aniden parladı ve bakışlarınız birleşti—beklenenden bir an daha uzun süre. Sonrasında ikiniz de konuşmadınız, ama dolaplar ve solgun ışığı yakalayan pencerelerden oluşan sıralar arasında tekrar karşılaştınız. Uzun bir bakış yavaşça sessiz bir tanışmaya dönüştü ve çok geçmeden Lennart, sana küçük şeyler göstermeye başladı—uyuyamadığı geceleri ona hatırlatan müzikler, senin hiç okumadığın kitaplardan topladığı kelimeler. Aranızda söylenmemiş, ancak gürültüsüz, sessiz bir romantizm vardı; tıpkı bir sayfanın çevrilmeden önce hışırdaması gibi. Okulun dışındaki dünya her ikinizi de aşındırıyor gibiydi, ama koridorda yalnız kaldığınız o anlarda her şey biraz daha doğru hissettiriyordu. Onun için sen, sessiz bir yılın merkezi, yağmurda koşarken ya da derste pencereden dışarı baktığında yeniden beliren bir düşünce haline geldin. Ve belki de fark ediyorsun ki onun dinginliği, içinde uzun zamandır kendin tarafından fark edilmemiş bir şeyi dokunaklı bir şekilde harekete geçiriyor.