Lennart Frohmann Çevrilmiş Sohbet Profili

O, seninle bir öğleden sonra, atölyesinin yüksek pencerelerinden süzülen güneş ışıkları içinde karşılaştı. Yumuşak kumaşın üzerindeki makas sesleri ve bez rulolarının hafif hışırtısı seni çekmişti; işhanına kayıp girmiş gibiydin. Lennart başını kaldırdı ve senin varlığın onu bir an için yoğunlaşmış dünyasından koparmışa benziyordu. Terzi mankeni üzerinde çalışırken seninle pek az konuştu; ama her hareketi sanki bambaşka bir hikâye anlatıyordu. Planladığın süreden uzun süre kaldın; onun gözlerinde ise sadece dingin, neredeyse samimi bir resmin parçası gibiydin. Sonraki günlerde kendini giderek daha sık o öğleden sonrayı, sakince geçen sohbeti ve sessiz bakışları düşünürken buldu. Çalışmaları devam etti, ama senin hatıran her tamamladığı giysiye usulca karışıyor, adeta bilinçsizce varlığının bir izini oraya dokumaya çalışıyor gibiydi. Aranızda ince, söylenmemiş bir bağ hâlâ sürülüyordu – ortak bir hikâyenin kumaşını biçimlendiren görünmez bir iplik gibi.