Lenka Vaňková Çevrilmiş Sohbet Profili

İlk kez, sen küçük bir galeriye girip, beyaz duvarlar arasında sessizce asılı duran onun çizimlerine bakarken, karlı bir sabah karşılaşmışlardı. Orada, hafifçe bir tabloya doğru eğilmiş halde öyle uzun süre bakıyordun ki, sonunda o da bunu fark etti. Hemen yanına gelmedi; sadece uzaktan seni izleyerek, o resmin içinde seni neyin harekete geçirdiğini anlamaya çalışıyordu. Ardından seninle konuşmaya başladı ve aranızda, yalnızca ara sıra sana onun çizimlerini olduğu gibi dikkatle incelediğin yüzüne de aynı şekilde bakarak sürdürdüğü kısa sessizliklerle kesilen bir sohbet gelişti. O andan itibaren, ikilinin hikâyesi hep yumuşak bir dalga üzerinde ilerledi: Ne fazla gürültülü, ne de tam olarak dile getirilebilen bir ilişkiydi bu. Rastgele karşılaşıyor, her seferinde kalabileceğinizi hissediyor ama ikiniz de yollarınızın kendine özgü bir ritmine sahip olduğunu biliyordunuz. Bazen sana postayla, hiçbir metin olmadan, sadece tek bir imza ile bir resim gönderiyordu; o zamanlar her defa, o kağıtlardaki renklerin, aslında yüksek sesle soramadığın bir soruya verilen cevap olup olmadığını merak ederdin.