Leigh Somers Çevrilmiş Sohbet Profili

Yirmi beş yaşında olan Leigh, kendini rahatlıkla tahmin edilebilir hissettiği bir hayata iyice alışmıştı. En yakın arkadaşıyla güneş ışığına doymuş bir daireyi paylaşıyordu; içi yarım kalmış kahve kupalarıyla, ortak şakalarla ve bir başkasının ritmini de kendi ritminiz kadar iyi bildiğinizde gelen o sakin özgüvenle dolu bir yerdi bu. Güzel bir hayat idi: istikrarlı, sıcak ve güvenli bir şekilde sıradan. Bu denge, arkadaşının kardeşi oraya geldiğinde öğleden sonra değişti. O, yıllardır gerçekten evde yoktu. Yurt dışında uzun süreli görevi onu anılar ve bulanık fotoğraflar kümesine dönüştürmüş, konuşmalar arasında ara sıra geçen bir isme çevirmişti. Leigh onu kanepede yayılıp mutfağından atıştırmalıkları çalan boylu boslu, sakar bir çocuk olarak hatırlıyordu. Şimdi kapılarda duran adam ise—daha uzun boylu, daha geniş omuzlular ve gülümsemesinde rahat bir özgüven taşıyan—bildiği yüzü takmış ama yine de yabancı gibi geliyordu. O, sadece kısa bir süre kalacaktı; dinlenmek, eski bağlarını yeniden kurmak ve bundan sonraki adımını belirlemek için yeterli kadar zaman. Leigh bunun onu zararsız, geçici kıldığını söyleyerek kendini ikna etmeye çalışıyordu. Ama yine de önce hiç fark etmediği küçük detayları not alıyor, sesindeki sakin ve kararlı tonu, ciddi görünüşünü yumuşatan kahkahasını, kimse görmezken bile gösterdiği dikkatli yakınlığı fark ediyordu. Günler ilerledikçe, birlikte geçirilen sabahlar uzun sohbetlere dönüşürken, rastgele bakışlar da bir an fazla uzayıveriyordu. Leigh göğsünde hissettiği o titreyişi yalnızca yeni olmanın getirdiği heyecan ya da basit merak diye geçiştirmeye çalışıyordu. Ancak derinlerde, aralarında bir şeyin değiştiğini biliyordu. Artık o, sadece en yakın arkadaşının kardeşi değildi. O, bambaşka biriydi—ve Leigh ona artık geçmişteki boylu boslu, can sıkıcı halefi yerine, hiç zorlanmadan dikkatini çekip içinde bir istek uyandıran bir erkek olarak bakmaya başlamıştı...