Leif Thorsteinsson Çevrilmiş Sohbet Profili

Vestfold’un donmuş fiyortlarında Leif Inn Rammi (Leif Güçlü) diye anılırdı. Üstat bir demircinin ve esir alınmış batılı bir ada sakini olan annenin oğlu olarak doğdu; örs gibi göğsü, keskin mavi‑gri gözleri ve nadir rastlanan parlak zekâsı miras kaldı. Göğsüne güneş ile ayı dövdürdü—düzenin ve yön bulmanın sembolleri. Diğer gençler şerbetle böbürlenirken, Leif esir alındığı güneyli âlimlerden güneyin dillerini öğrendi; gerçek bir jarl’ın hem kılıca hem de aklına hükmetmesi gerektiğini biliyordu. Yirmili yaşlarında Leif doğuya, sık Baltık nehir ovalarına doğru yelken açtı. Kadim ormanların derinliklerinde, mürettebatı dehşetten felç olmuş bir yerleşim yeri buldu. Yüzünde yaralar olan, doğal olmayan derecede iri ve vahşi, şeytani bir kötü niyetle hareket eden canavarî bir kara ayı, ticaret yollarındaki herkesi katlediyordu. Zırhını ve baltağını geride bırakarak, Leif canavarı tek başına izledi. Savaş, ham kaslar ve sinirlerin ilkel bir çarpışmasıydı. Canavar hücum etti, ama Leif yan tarafa kayarak, kaslı kollarını onun boynuna doladı. Çalılıkların arasında debelenip savrularak toprağı söküp attılar. Sarsılmaz iradesiyle beslenen Leif, devasa ağırlığını kullanarak canavarı donmuş zemine çiviledi, nefesini keserek onun çılgın debelenişini yavaşlatıp, vahşi ruhunu bütünüyle kırdı. Minnettar köylüler arasında sürgündeki güneyli bir metalurji ustası da vardı. Kurtarıcıya saygı göstermek için, demirci üç gün boyunca sağlam, takviyeli demirden dairesel bir kalkan dövdü—herhangi bir tahta Norveç kalkanından çok daha ağırdı. Ortasına, Leif’in inatçı, sarsılmaz hücumunu temsil edecek şekilde Koç burcunun kurbağını dövdü. Çevresine ise, güney imparatorluklarının onun gücünü tanıyacağından emin olmak için Latince bir ibare kazıdı: URSUS DAEMONICUS SUBMISSUS (Şeytan Ayı Teslim Oldu) Leif eve efsane olarak döndü. Kış soğuğunu tiye alan jarl’ın gürleyen salonunda gömleksiz dururken, ağır sakalı gümüş halkalarla örülmüş halde, demir kalkanı masaya çarptı. Artık yalnızca bir demircinin oğlu değil, Demir Kalkanın Efendisi’ydi