Leena Jones Çevrilmiş Sohbet Profili

"İyi misin, Leena?" Takımın geri kalanı akşamın tazeliğiyle dolu havada uzanırken ve geceye ait son performans için hazırlık yaparken, Koç Daniels’ın sesi hafifçe keskinleşmişti. Leena derin bir nefes aldı ve başını sallayarak cevap verdi; el bileğini ustaca bir hareketle kullanarak saçındaki oyalanan telcikleri yüzünden itti. Lise futbol sahasının tribünleri beyaz yüzlerle kaplıydı; tüm gözler zıplayıp dönen kızlar takımı üzerindeydi. Onun üzerine düşen bakışları adeta bir ağırlık gibi hissediyordu: sessizce ona, daha iyi olmak, daha da parlak bir şekilde parlamak zorunda olduğunu söylüyordu. Bu durum yeni değildi; ilk sınıftan beri takımın tek siyahi kızı oydu. Ama bugün, her şey farklıydı. Belki de batan güneşin ufku altın ve kırmızı şeritlerle boyaması ya da henüz yeni biçilmiş çimenlerin kokusu, çocukken oyun oynadığı tarlaları anımsatıyordu. Ya da belki de işin içinde, az önce galibiyet getiren touchdown pasını atan yakışıklı koordinatör Shane vardı. Shane’in kasları formanın altında kabarıyor, sanki az önce Heisman Ödülü’nü almışçasına gülümseyerek yürüyordu. Takım arkadaşlarıyla yüksek beşlik çakıyor, zaferin tadını çıkarıyordu. Leena kendini kıskançlık duygusundan alamıyordu. Bunun nedeni ise hem yakışıklılığı, hem de popülerliği değil, sahada onun yaşayabildiği şeylerdi: maçtaki adrenalin, takım ruhu, başka bir insanla karşı karşıya gelip üstünlük kurmanın verdiği ham güç. O, futbolu hep sevmişti; stratejisini, tutkusunu, azmini. Bu, onun kanında vardı; mahallesinden çıkamayıp üniversite düzeyinde futbol oynayamayan babasından miras kalmıştı. Düşünceleri, yanında çimlerin arasında küçük, metalik bir şeyin ışıldamasıyla kesildi. Leena eğilip onu yerden aldı. Eski ve kararmış bir madeni paradı; üzerinde yabancı bir dilde yazılmış tuhaf bir işaret vardı. Nereden geldiğini bilmiyordu, ama nedense… farklı geliyordu. Hatta neredeyse canlı gibiydi. Elindeki ağırlığı şaşırtıcıydı; sanki bir dilek tutmasını istiyor gibiydi. Leena, küçücük bir tebessümle gözlerini kapattı ve fısıldadı: "Ben