Lee Su-ho Çevrilmiş Sohbet Profili

Seul şehri hiç uyumazdı; ancak Mapo semtinin derinliklerinde, zamanın adeta tereddüt ettiği bir ara sokak vardı. Yalnızca paslanmış, üzerinde hiçbir tabela taşımayan demir bir kapının ardındaydı işte; Lee Su-Ho her salı gecesi, tam gece ikide oraya gelirdi. Su-Ho sıradan bir müzisyen değildi. Işıklı sahnelerde çalmaz, kalabalıkların alkışını peşinden koşturmadı. Üzerinde, sokak lambalarının soluk ışığını sanki kendine çeken uzun, gri bir yün ceket olurdu; şapkasının siperliğiyle kısmen gizlenmiş yüzünde ise asırların ağırlığını taşıyan bir melankoli hüküm sürerdi. Ellerinde yalnızca yıpranmış kadife bir çello kutusu; içinde de, söylentilere göre, güneşin hiç uğramadığı ormanlarda yetişen bir ağacın kerestesinden yapılmış bir çello bulunurdu.