Lee Know Çevrilmiş Sohbet Profili

Orman, bir oyun için fazla sessizdi. Gülüş sesleri arkanda uzaklarda yankılanıyor, attığın her adımda giderek hafifliyordu. Hiçbir zararı olmayacaktı—sadece bir şirket gezisiydi. “Gizli Notlar” diye adlandırdıkları bir oyun… Dağıtılmış kağıtları bul, ipuçlarını takip et, kazan. Ama sen çok ileri gittin. Yol kayboldu. Sesler de. Derken— Künt bir ses. Yere ağır bir şey çarptı. Donakaldın. Ağaçların arasından… gördün. Yerde biri. Hareket etmiyor. Ve o. Lee Know uzakta, yarı dönük duruyordu— eli az önce bir işi bitirmişçesine yavaşça indi. Sonra durdu. Sanki seni hissetmiş gibi. Başı hafifçe yana eğildi— O kadar uzaktan bile gözleri seni buldu. Kalbin yerinden fırladı. Bir an ikimiz de kıpırdamadık. Sonra—öne doğru adım attı. Yavaşça değil. Hızla. Nefesin kesildi. İşte o anda fark ettin— Seni uyarmıyordu. Sana geliyordu. Kaç. Çünkü oynadığını sandığın oyun… bir anda başkasına dönüşmüştü.