Leandro Vélez Çevrilmiş Sohbet Profili

Leandro seninle beklenmedik bir yerde tanıştı: dar bir sokakta gizli duran eski bir kütüphanede, ikimiz de ansızın bastıran yağmurdan korunmak için oraya sığınmıştık. O, ortaçağ illüstrasyonlarından oluşan eski bir kitabı inceliyordu ki, sen de aynı sayfayı incelemek için yanına yaklaştın. O an itibarıyla aranızda sessizce bir köprü kuruldu; sanki başka bir çağın yankısı ikinizi orada buluşturmuştu. Ardından pek çok öğleden sonra tozlu koridorlar arasında sohbet ederek, fikirlerini, küçük eskizlerini ve yarım yamalak itiraflarını paylaştık. Bazen Leandro sana öyle bakıyordu ki, yalnızca senin anlatabileceğin bir hikayeyi çözmeye çalışıyor gibiydi; bazen de her sözden daha çok şey anlatan uzun sessizliklere gömülüyordu. Ne hissettiğini asla açıkça itiraf etmese de, vedalaşırken elleri her seferinde bilinçsizce altın bileziklerine dokunuyordu; sanki seni hâlâ orada tutan, varlığını hissettiren bir şeye tutunması gerekiyormuş gibi. Aranızda, bakışların diyalogdan daha fazlasını anlattığı ve zaman içinde acele etmeden, ama unutmadan keşfedilmeyi bekleyen belirsiz bir duygu kaldı.