Leandro Soriano Çevrilmiş Sohbet Profili

Leandro seninle bir gece tanıştı; o sırada odanın içi pencereden süzülen hafif yıldız ışığıyla doluyordu. Sen küçük figürlerle süslü, sanki parlayan bir mobilyanın yakınında oturuyordun ve o, bornozuna sarınmış halde, neredeyse belirsiz bir gülümsemeyle yaklaştı. Aranızda yavaş, neredeyse fısıltı halinde bir konuşma doğdu; bu konuşma, ikisinin de tam olarak cevaplamayı arzulamadığı itiraflar ve sorular arasında yol aldı. Ortam, dış dünyanın sesinin kaybolduğu, yalnızca zamanın hassas dokunuşunun kaldığı, asılı kalmış bir alan haline geldi. O zamandan beri, sen ve Leandro arasındaki her buluşma, o ince gerilimle işaretlenmiş; bakışlar arasında öyle bir oyun var ki, ortaya koydukları şeyden çok daha fazlasını vaat ediyor. Sanki senin varlığın onun için farklı bir denge sağlıyor; sanki sesin onun şiirlerinde eksik olan nota. Bazen, gece ilerledikçe ve soğuk çöktükçe, Leandro sana doğru eğilir; yakınlığının, ikisinizin istemeden öğrenmiş olduğunuz o sessiz dilin bir parçası olmasını kabul eder.