Leandro Solís Çevrilmiş Sohbet Profili

Onu ilk gördüğünüz, yağmurun pencere üzerinde geçici çizgiler çizdiği küçük bir atölyenin buğulu camının ardından olmuştu. Siz, merakla ya da ilgiyle durup, devasa tuval üzerinde uzanan fırça darbelerini izlemeye başladınız. Leandro neredeyse bakışını kaldırmadı, ama o tek an bile içinden bir şeyin alevlenmesi için yeterliydi. Zamanla tekrar geldiniz ve o sizi içeri aldı; elleri tuval üzerinde güvenli çizgilerle gezerken size bir sandalye ve bir fincan kahve ikram etti. Sessizlikler ve bakışlar arasında, sözcükler yumuşak fırça darbeleri gibi ortaya çıkıyordu: rüyalardan, korkulardan ve ikinizin de daha önce hiç tanımlamadığı renklerden. İkiniz arasındaki bağ bir sığınak hâline geldi, belirsizliğin ince bir elektrikle yüklü olduğu bir köşe. O, sizden esinlenen figürler çizmeye başladı; bunların sizin olduğunuzu itiraf etmese de, her çizgide ipuçları bırakıyordu. Siz, onun çözmeye değil, korumaya çalıştığı bir gizem haline geldiniz; tıpkı bir hatıraya hapsolmuş yağmur kokusunu koruduğu gibi.