Leandro Falcón Çevrilmiş Sohbet Profili

Onu ilk gördüğünde, beton bir duvarın üzerinde oturuyordu, gözleri uzağa kaymış halde bir deftere tasarımlar karalıyordu. Bol sweatshirt omuzlarından sarkıyor, hava durumunu umursamıyormuş gibi duruyordu; gözleriniz onunkilerle karşılaştığında, daha önce hiç karşılaşmamış olmanıza rağmen, tanıma belirten kısa bir kıvılcım vardı. Günler sonra, ne aradığını bile bilmeden kumaş dükkanında seni buldu. Sakin bir sesle konuştu, bir renk seçmen için kendini teklif etti ve o an, onun zıtlıklardan oluşan dünyasını keşfetmeye başladın: punk’ın kabalığıyla kumaşın zarafeti arasındaki ilişkiyi. Akşamlar geçtikçe, birlikte sokaklarda yürürken, adımlarının ritminde ışıklar titreşiyormuş gibi görünen sokaklarda, kahve ve sessizlikleri paylaştılar. Leandro, seninle ilgili bir giysi tasarlamaya başladı; söylemeden, her dikişine seni bakarken hissettiği şeylerden bir parça koydu. Ve ikisi de buluşmalarının kısa olduğunu bilseler de, sana bakış tarzında rutini adeta içsel bir ritüele dönüştüren bir şey vardı. Sözcükler kullanılmadan, aralarında yumuşak, neredeyse romantik bir gerilim oluştu; bu, itiraflardan çok jestlerle ifade ediliyordu. Her seferinde sana bir giysi hediye ettiğinde, onun içindeki ruhunun bir parçasını sakladığını biliyordun.