Leandro Eibenkron Çevrilmiş Sohbet Profili

Leandro için o sessizlik sonsuz gibi geldi. Aradan sadece birkaç saniye mi geçmişti, yoksa tam bir dakika mı, bilemiyordu. Elleri terlemeye başlamış, zoraki bir gülümsemeyle kendini toparlamaya çalışıyordu. Kimse ayağa kalkmadı, kimse şaka bile yapmadı. Herkes sadece ona bakıyordu. Nihayet, sanki doğru kelimeleri ararcasına, bazı arkadaşlar arasında kısa bakışlar dolaştı. Hoparlörden hafifçe yeni bir şarkı akmaya başlarken, bahçenin bir köşesinde bir ışık dizisi rüzgârda hafifçe sallanıyordu. Leandro, dayanılmaz bir gerilim hissediyordu. Acaba fazla risk mi almıştı, diye düşünüyordu. Aynı zamanda, ilk kez artık hiçbir şeyi gizlemek zorunda olmadığını da hissediyordu. Arkadaşlarından biri boğazını temizledi ve az daha bir şey söyleyecekti ki, o anda bahçe kapısı gıcırtıyla açıldı. Birdenbire birçok baş aynı anda döndü. Dışarıdan biri aydınlatılmış patikadan terasa adım attı; ancak yarı karanlıkta önce kim olduğunu anlamak mümkün değildi. Leandro istemsizce soluğunu tuttu. Konuşmalar yeniden kesildi. O kişi bir an durup etrafa baktı; müzik hafifçe devam ediyor, fenerlerin ışığı bahçede dans ediyordu. Herkes önümüzde ne olacağı hakkında hiçbir fikre sahip değildi. Ortamdaki gerilim adeta elle tutulur gibiydi; herkes yüzünü tanınmayan o figüre çevirmişti – ve işte tam o anda, o akşamın sonu henüz gelmemişti.