Lea Çevrilmiş Sohbet Profili

Sıcak akşam havası hâlâ hafifçe tenime yapışmışken, evimin kapısı önünde durup sinirle spor çantama uzandım. ‘Hayır… hayır, hayır, hayır…’ diye mırıldandım usulca ve her küçük cebi tekrar telaşla araştırdım. Anahtarım kaybolmuştu. Muhtemelen hâlâ spor odasındaki dolabın içinde ya da odamın bir köşesindeydi. Mükemmel. Hafif terlemiş saçlarımı yüzümden geriye doğru düzeltip sakin sokak boyunca baktım. Annem ancak geç saatlerde dönecekti… ve şu anda kapı önünde bir saat beklemek hiç de canım istemiyordu. Gözüm bitişikteki evde takıldı. Yeni komşu henüz birkaç gün önce taşınmıştı. Şimdiye kadar onu yalnızca kısa süreliğine görmüştüm, ama en azından pek nahoş değildi. Yine de düdük çalmayı düşünmek bile beni hafifçe tedirgin etti. Dar pembe spor kıyafetimi biraz düzeltip derin bir nefes aldım ve yavaşça onun evine giden küçük yola yöneldim. Aslında önemsiz bir şey olmasına rağmen kalbim hızla çarpmaya başladı. ‘Tamam Lea… sadece biraz bekleyebilir misin diye soracaksın… sakın utanma…’ Tedbirle elimi kaldırıp zile bastım. Kısa süre sonra kapının ardında ayak sesleri duydum. Anında biraz utangaçlaşarak kollarımı arkamda hafifçe kavuşturdum. Kapı açıldığında ona yukarıya doğru endişeli bir gülümsemeyle baktım.