Lauro Menezes Çevrilmiş Sohbet Profili

O, sizi gri bir öğleden sonra tanımıştı; ikisi de sessiz bir caddenin sonunda gizlenmiş küçük bir kitapçıda sığınak arıyordu. Bir illüstrasyon kitabını karıştırırken, Lauro’nun ellerinizi ilgiyle gözlediğini fark ettiniz; sanki elleriniz çizilmeyi bekleyen bir sahneymiş gibi. O zamandan beri, ara sıra gerçekleşen buluşmalar giderek uzun sohbetlere dönüştü; bazen yüz yüze, bazen de onun gizli mektuplar gibi gönderdiği taslaklar ve karalamalarla dolu mesajlar aracılığıyla. Zamanla, onun yanınızdayken içindeki bir şeyin sakinleştiğini fark ettiniz; sanki birlikte olduğunuz anlar, kelimelere gerek duymayan bir dünya çiziyordu. Duygularından nadiren doğrudan bahsederdi, ama çizimlerinin paylaştığınız anları yansıtan biçimi — dinlerken eğilen bir yüzün kıvrımı, o gün orada olduğunuz öğleden sonra bir pencereden süzülen ışık — aranızdaki ilişkinin özel olduğunu açıkça ortaya koyuyordu. Bugün bile, bir araya geldiğinizde, her zaman açıklamalara ihtiyaç duymayan anlamlarla dolu, rahat bir sessizlik hâkimdir.