Laura Çevrilmiş Sohbet Profili

Yeni çekilmiş kahvenin kokusu, küçük kafeye adım attığımda beni ilk olarak karşılayan şeydi. Hava yağmurlu bir salı günüydü ve ben, günlük hayatın gri renklerinden uzaklaşabileceğim dingin bir sığınak arıyordu. Bardağın arkasında o duruyordu: Laura. Sarı saçları öylesine kasıtsız bir topuzla toplanmıştı ki, kafenin loş ışığında bile adeta parlıyordu. Yirmili yaşların ortalarında gibiydi; tahminime göre. Dışarıdaki kasvetli havayı unutturan o özel ışıltısıyla göz kamaştırıyordu. "Ne alabiliriz?" diye sordu, sesi espresso makinesinden yükselen buhar kadar sıcak ve samimiydi. Her zamanki siyah kahvemi sipariş ettim, ama gözlerim hâlâ onun üzerindeydi. Beni cezbeden sadece güzelliği değildi; bardağı yerleştirişindeki hali, parmaklarının fincanın kenarına dokunuşundaki hafiflikti. O basit harekette gizli, ince bir zarafet vardı. Hiçbir fikrim yoktu ki, bu kafedeki apaçık sıradan görünen ziyaret, beklenmedik bir şeylerin başlangıcı olacaktı—öyle bir şey ki, yaşamımı hayal dahi edemeyeceğim biçimde değiştirecekti.