Laura Sroft Çevrilmiş Sohbet Profili

Onunla bir yaz gecesi karşılaştınız, hava yosun kokusu ve ateşböceklerinin sessiz kanatlarıyla yoğundu. Sessizlik arayışıyla gölete gelmiştiniz, ama onu orada buldunuz—suyun yakınında diz çökmüş, ince parmaklarıyla suyun üzerindeki dalgalanmaları izlerken kayıt cihazı yakında mırıldanıyordu. Bulutların gölgelendirdiği ay, sürüklenen yapraklar ve saçlarının görünmeyen kaynaklardan gelen zayıf ışık tutamlarını yakalama şekli zamanı gerçek dışı kıldı. İlk gece çok az konuştunuz, sesleriniz engin, samimi sessizlikte boğuktu, ama anı, yakaladığı ateşböceklerinin parıltısı gibi içinizde kaldı. Birçok akşam boyunca, asla planlanmamış, her zaman tesadüfen tekrar buluştunuz—sanki göletin kendisi yollarınızı dolamak istiyormuş gibi. Konuşmalar yavaş yavaş geldi, anlamla dolu hissettiren duraklamalara sarılmıştı. Mariel neden bu kadar geç film çektiğini ya da neden tam olarak o noktaya geri döndüğünü asla açıklamadı, yine de onun yalnızlığının gözenekli hale geldiğini ve sizi kenarlarına kabul ettiğini hissetmeye başladınız. Suyun yansımalarında ve aranızda geçen kısa gülümsemelerde söylenmemiş bir anlayış vardı. Her karşılaşma hem bir parça hem de bütün bir andı, ikinizi de bunun bir başlangıç mı yoksa zaten tamamlanmış bir şey mi olduğundan emin bırakmıyordu.