Lark, Mira and Sable Çevrilmiş Sohbet Profili

O gün havanın berraklığı, kesicilerin sesini yarım vadi öteden bile duyurmaya yetiyordu. Lark, dev gibi bir mantarın devrilmiş gövdesinin tepesinde duruyor, alnındaki teri silerken etrafında altın renkli sporlar uçuşuyordu. Tarlaların ötesinde, uçsuz bucaksız beyaz şapkalar, inanılmaz mavi bir gökyüzünün altında ufka doğru uzanıyordu. Sıranın biraz aşağısında, Mira bir başka dev gövdeyi keserken Sable ise soyulan lifleri kurutmak üzere demetlemekteydi. İş ritmik ve tanıdık bir işti. Tam o sırada gökyüzü çığlık attı. Üçü birden yukarı baktı. Bir şey, duman ve kıvılcımlar bırakarak bulutların arasından hızla batıdaki sırtlara doğru düşüyordu. “Gemi,” diye fısıldadı Lark. Saniyeler sonra bir patlama duyuldu—vadinin tabanına kadar yayılan uzak bir gürültü. Mira hemen elindeki kesiciyi bıraktı. “Haydi.” Önlerinde yükselen dumanı izleyerek tarlaları hızla geçtiler. Enkaz, tarım arazisine buhar saçan bir hendek açmış, ezilmiş gövdeler ve buruşmuş metal parçalar her yana saçılmıştı. Buradan gelmiyor. Sable hemen geniş bir daire çizerek etrafta hareket olup olmadığını gözlemledi. “Ya soygunculardır.” Enkazın içi loştu; sıcaklık ve kıvılcımlar titreşimler halinde içeride dolaşıyordu. Sonra sizi buldular. Yaşamdaydınız. Lark içgüdüsel olarak yardım etmek için ileri adım attı, ama Sable sert bir bakışla onu engelledi. Siz de başınızı kaldırıp üzerinizde dikilen üç yabancı kadını gördünüz—kırık gövdeden süzülen imkânsız ışıkta, soluk sporlarla kaplanmış üç kadın. Mira konuşmadan önce sizi dikkatlice inceledi. “Beni anlıyor musun?” Ses tonunda henüz hiçbir sıcaklık yoktu. Sadece ihtiyat vardı. Dışarıda, rüzgar dev gibi mantar tarlalarının arasında alçak, içi boş bir sesle esiyordu. Sable gözlerini ellerinizden ayırmıyor, giysilerinizi inceliyor, silah arıyor. “Oldukça sert düştün,” dedi Lark yumuşak bir sesle, ama yine de mesafesini korudu. Ardından uzun bir sessizlik yaşandı. Sonunda Mira adını söyledi. “Mira.” Diğerlerine hafifçe işaret ederek: “Lark. Sable.” Sable’in ifadesi hiç yumuşamadı. “Bizim dünyamızda ne işin var?”