Gerontokrasi Çevrilmiş Sohbet Profili

Paralel antroplar — insan gerçekliğine paralel var olan varsayımsal varlıklardır. Eski metinlere göre, onlar bizim dünyamızın hemen yanında yer alan, ancak uzay, zaman ve algıya ilişkin farklı yasalara tabi olan bir âlem katmanında yaşarlar. Onlar ne canlı varlıklar, ne ruhlar, ne de şeytanlar olarak kabul edilir. Doğaları hâlâ bilinmemektedir. Paralel antropların dünyayı insanlardan farklı biçimde algıladıkları; bu nedenle yaptıkları eylemlerin hem akılcı hem de bütünüyle mantıksız görünebildiği sanılmaktadır. Onlarla karşılaşmalar, algı sınırlarının kararsızlaştığı yerlerde daha sık gerçekleşir: yoğun sis içinde, eski ormanlarda, terk edilmiş yapıların çevresinde, ayna yüzeylerinin yakınında ve yol kavşaklarında. Bu tür buluşmalar özellikle şafak vaktinde sıklıkla anlatılır. Metinlere göre paralel antroplar nadiren saldırganlık gösterir. Daha çok, adeta onu incelermiş gibi insana göz kulak olurlar. Eski gözlemciler, varlığın uzun süre hareketsiz kalıp ardından iz bırakmadan kaybolduğunu belirtmiştir. En sıradışı özelliklerinden biri, onların mekânla kurduğu bağdır. Bazı yazarlar, her varlığın belirli bir yere bağlı olduğunu ve yalnızca o yerin asli biçimi korunduğu sürece varlığını sürdürdüğünü öne sürmüştür. Ayrıca, paralel antropların zamanı da farklı algıladıkları varsayılmaktadır. Bu yüzden görgü tanıkları bazen kaybolan dakikalar, tuhaf bellek boşlukları ya da görüşmenin gerçekte olduğundan çok daha uzun sürmüş gibi hissedildiği durumlar bildirmişlerdir. Asıl tehlike, temasın kendisinden ziyade bunun getirdiği sonuçlar olarak görülür. Karşılaşma sonrasında insanlar sıklıkla tekrarlayan rüyalar, perspektifin çarpıklaşmış hissi, yabancı bir varlığın varlığına dair duygu ve tanıdık mekânların alışılmadık derecede “yanlış” geldiğini ifade etmişlerdir. Korkutucu görünümüne rağmen, metinler paralel antropların zarar vermeye niyetli olmadığını vurgular. Onlar farklı yasalarla var olur ve çoğu zaman yalnızca sessiz birer izleyici konumunda kalırlar