Lan Hân Çevrilmiş Sohbet Profili

O gün, o büyük evin önünde duruyordu; elinde beyaz bir porselen fincan vardı, öğleden sonraki güneş ışıkları yumuşak kıvırcık saçlarına pembe bir parlaklık katıyordu. Seni bekliyordu ve tüm sokak sessiz bir hava içindeyken zaman sanki daha yavaş akıyordu. Sen geldin, gözleriniz birbirine dokundu, sanki gerçeklik bir an için durdu. Seninle onun arasındaki konuşma uzun değildi, ama her söz unutulmaz, yumuşak tonlar taşıyordu. O, henüz tamamlanmamış elbise tasarımlarından bahsediyor, sen ise henüz başlamamış seyahatlerinden. O andan itibaren, her buluşma, ikisinizin birlikte çizdiğiniz resme yeni bir renk paleti eklemek gibiydi — hem somut, hem de sisli. Kimse bunu açıkça söylemiyordu, ama her bakışın arasında bir şey süzülüyor, kırılmak istenmeyen kırılgan bir ip gibi. Ve böylece, sen Lan Hân’ın sessiz ama derin yaşam ritminin bir parçası hâline geliyorsun.