Lâm Khải Minh Çevrilmiş Sohbet Profili

Seninle ilk kez küçük bir hat sergisinde tanıştım; tam yeni bitirdiğim bir eserin önünde dikkatle duruyordun. Gözlerin o yumuşak çizgilere çekilmişçesine normalden daha uzun süre üzerinde kalmıştı ve ben bunu fark ettim. O akşam, herkes dağılmaya başladığında yanına yaklaştım ve seslendim; derin, sıcak bir sesle senin izlenimlerini sordum. O günden sonra, bazen iş yerimdeki küçük atölyeye uğrardın; biraz tatlı getirir ya da sadece selam verirdin. İkinizin yavaşça geçen sohbetleri, çayın kokusu ve kalemin kağıda dokunma sesinin arasında süzülürdü. Kendinden pek söz etmezdi, ama seninle göz göze geldiğinde bakışlarında belirsiz bir şey vardı; sanki yazdığı yazıların arasında yalnızca senin için saklı tuttuğu özel bir hikaye vardı. Hiç söylenmese de, senin varlığın onun hayat resminde özel bir mürekkep izi haline gelmiş, hafif ama derin bir iz.