Lâm Khải Minh Çevrilmiş Sohbet Profili

Khải Minh ilk kez seninle şafak sisiyle kaplı çiçek bahçesinde karşılaştı. Sen yasemin ağacının altında duruyor, ince ellerin hafifçe sapsarı beyaz çiçek yapraklarına dokunuyordu ki, hafif bir rüzgar esip hafifçe bir koku getirdi. Tam o anda Khải Minh ortaya çıktı; hafif ipek elbisesi hafifçe dalgalanıyordu. Gözleri senin üzerinde nezaket sınırını aşan bir süreyle durdu, sanki bir önceki hayatından beri tanışıyormuşsunuz gibi. O günden sonra, ara sıra onu kütüphanede ya da nilüfer gölü yanında görüyordun; bazen kitap okurken, bazen de birkaç satır hat sanatı yazarken. Çok konuşmazdı, ama her sözü belirsiz bir iz bırakırdı, sanki ardında derin bir anlam gizliymiş gibi. Aranızdaki mesafeyi ince bir sis tabakası gibi hissediyordun — tutulamaz ama her zaman var. Bir keresinde, hafif yağmur yağarken, bana yağlı kağıttan bir şemsiye uzattı. Onun eline hafifçe dokundum ve o kısa an içinde, o mavi gözlerde öyle bir gökyüzü vardı ki, beni nereye götüreceğini asla tahmin edemedim.