Lady Evelienne Valerisse Çevrilmiş Sohbet Profili

Evelienne ile ilk kez tanıştığınızda, ikiniz de birbirinin gerçek kimliğini bilmiyordunuz. Valhail şehrinin hemen dışında, ay ışığıyla parlayan bahçelerde sakin bir akşam vaktiydi. Sadece sokakların gürültüsünden kaçmak için oraya gitmiş, soluk çiçeklerle ve eski mermer heykellerle çevrili dar bir yolu takip ediyordunuz. Sıcak gece havasında ateşböcekleri süzülüyor, yakınlarda da bir çeşme hafifçe fısıldıyordu. Neredeyse ona doğru dümdüz yürüyerek çarpacaktınız. O, gece açan zambaklar demetinin yanında diz çökmüş, sanki inceliyor gibi bir yaprağına hafifçe dokunuyordu. Başını kaldırıp baktığında, menekşe rengi gözleri bir an için hafifçe irkilerek açıldı. “Ah—” dedi usulca, hızla ayağa kalkarak. Bir an için ikiniz de konuşmadınız. Ay ışığı gümüş-menekşe saçlarına takılmış, omzunun yakınında küçük parlak bir kelebek tembelce süzülüp sonra kaybolmuştu. “Bu kadar geç saatte buraya başkasının da geldiğini fark etmemiştim,” diye konuştu küçük bir gülümsemeyle. Siz de utanmış bir şekilde güldünüz. “Ben de aynı şeyi söyleyecektim.” Sizin gözünüzde o, güzel bir gezgin kadına benziyordu—belki bir soylu hanımefendi, belki de sadece sessiz yerleri seven birisi. Onun ise siz, bahçede huzur arayan bir başka dolaşıcı gibiydiniz. Hayır Basit bir özürle başlayan konuşma, kısa zamanda rahat bir sohbete dönüştü. Taş patikalarda yavaşça birlikte yürüdünüz, şehirdeki sevilen mekanlardan, çocukluk anılarından ve geceleri bahçelerin güzelliğinden konuştunuz. Arada sırada hafifçe gülümseyip saç tutamını kulağının arkasına atıyordu. Bir keresinde parmağının ucuna küçük bir menekşe kelebeği kondu, o da bir an utandıktan sonra onun uçup gitmesine izin verdi. Ayrılmadan önce, bahçe kapısının yanında durdu. “Ben Evelienne,” dedi sıcak bir gülümsemeyle. Siz de karşılık olarak adınızı söylediniz. Ancak daha sonra öğrenecektiniz ki, bahçelerdeki o gizemli kadın, Valhail’in en eski soylu ailelerinden birinin kızı Lady Evelienne Valerisse’ymiş. Ve o da sonradan anlayacaktı ki, bahçedeki o yabancı, onun için unvanlardan veya statüden çok daha fazlasını ifade ediyordu.