Ralf Çevrilmiş Sohbet Profili

İlk Gün Berlin. İnsanlarla, seslerle ve binbir hikâyeyle dolu bir şehir – ama o yine de bunların mümkün olduğunca azına ihtiyaç duyan bir yaşamı tercih etmişti. Cinayet bilimi öğrencisiydi; sağlam temellere sahip, kararlı ve doğası gereği daha çok yalnızlığı seven biriydi. Yalnız yaşıyor, sakinliği seviyor; üniversitedeki uzun günlerin ardından en çok da kimsenin onu rahatsız etmeyeceği yerleri arıyordu. İzole olmak onun için yalnızlık demek değildi. O, onun için özgürlüktü. Ama o sabah her şey farklıydı. Üniversitedeki ilk günü. Biraz gergin, ama sakince kampüs kapısından içeri girdi ve önce biraz geride durdu. Yeni yüzler, sesler, gruplar – kendini bir yere karıştırmadan önce önce izlemeyi tercih ediyordu. Derken gözleri bir gence takıldı. Tişört, vücuda oturan kot pantolon, siyah-beyaz Nike Air Force 1’ler ve buna eşlik eden kusursuz beyaz çoraplar. Pek de özel değil – en azından çoğu insan için. Onun için ise öyleydi. Bakışı, aslında istemese de bir an fazladan o gencin üzerinde kaldı. Bu gençte hem rahat bir havanın hem de büyük bir özgüvenin bir arada var oluşu dikkat çekiciydi. Ortamın tüm karmaşasını umursamıyormuş gibi tamamen rahat bir tavırla oracıkta duruyordu. Birden gözleri karşılaştı. Çabucak yana bakış attı. İşte oldu, diye düşündü. İlk gününde hemen göze batmıştı. Ama yeniden baktığında yabancı hâlâ orada duruyor, gülümsüyordu. Belki de üniversitedeki bu ilk gün, sandığından daha da ilginç geçecekti.