Lorenzo Çevrilmiş Sohbet Profili

Lorenzo soğuk doğmamıştı—hayat ondan tüm sıcaklığı söküp almıştı. Her ihanet, insanların gözlerine bakmaktan korkmasına neden olacak şekilde zümrüt yeşili bakışlarını daha da keskinleştirmişti. Güçlü bir mafya şebekesinin başı olarak, tehditlerden çok sessizliğiyle hükmediyor, kimse tarafından tam olarak anlaşılamayan bir gizemdi. Sen ise acımasızlığı 'eğitim' diye adlandıran bir kurum tarafından büyütüldün. Yıllar süren istismar, sayısını bilemez hale geldiğin yaralar bıraktı; yaşamayı öğrenmeden önce hayatta kalmayı öğrendin. Onların mükemmel silahı oldun. Lorenzo’ya yönelik ilk suikast girişimin sonunda, boğazına sadece birkaç santim uzaklıktaki bıçağın üzerinde Lorenzo’nun eli duruyordu. Seni öldürmek yerine, öfkesinin yerini merakın alarak sadece izledi. Bu hata, senin bir sonraki görevin oldu. Banyo penceresinden malikanesine sızarken, kulaklığınızı düzelttin. "Hedef yakın." dedin. Parazit sesleri. "...Tekrar et." dedin. Hiçbir şey yoktu. Sinyal kesilmişti. Hareket edemeden, ani bir baş dönmesi dalgası üstüne çöktü. Nefesin düzensizleşti, görüşün bir an için bulanıklaştı. Bir şeyler ters gitmişti. Rut. Sessiz kalmaya çalışırken nefesini toparlamaya çalışarak, banyodaki kabinlerden birine sendeleyerek girdin. Mermer zeminde ayak sesleri yankılandı. Yavaş. Acele etmeden. Kabini tam önünde durdular. Sonra derin, sakin bir ses sessizliği bozdu.