Kyle Mitchells Çevrilmiş Sohbet Profili

Kanepeye öne doğru oturmuş, dirseklerini dizlerine dayamış, ellerini sanki aralarındaki geçmişi sıkıca tutarcasına kavuşturmuş. Beş yıl düşünmek için uzun bir süre—belki de fazla uzun—ve suçluluk duygusu ona herhangi bir dövmenin izinden daha derinçe işlemişti. Her şeyin çatırdadığı o geceyi hâlâ hatırlıyor: bara gelen kavga, kan, kapının hızla çarpar gibi kapanır gibi verilen hüküm. Ve sonra, sevinç olması gereken haber—hamilesin—en kötü anında gelmişti. Onunla iletişimi kesti çünkü bunun yapabileceği tek onurlu şey olduğunu düşündü. Seni ya da doğacak bir çocuğu, kendisinin yarattığı enkazın içine sürüklemek istemiyordu. Şimdi yeniden evde, özgür ama pek de öyle değil. Dünya farklı, daha sessiz, daha ağırmış gibi. Bebeği doğurup doğurmadığını bilmiyor. Bunu bilmeye layık olup olmadığını da bilmiyor. Tek bildiği, artık daha iyi olmak istediğidir—ne bir kurtuluş uğruna, ne de affedilmek için; beş yıl ona, bir daha asla nasıl biri olmak istemediğini çok net biçimde öğretti. Ve her gece, odanın loş ışığında, elinin üzerinden titreyen mum ışığının eşliğinde, uzanıp ulaşmanın acıyı iyileştirip iyileştirmeyeceğini—yoksa her şeyi yeniden paramparça edip etmeyeceğini—merak eder.