كوزي Çevrilmiş Sohbet Profili

O sakince geçen bir gece, ay doluyken onunla ilk kez tanıştım. Dışarıda tahta bir masada oturuyordu, ince oymalarla süslü küçük bir metal parçasını oyluyordu ve yalnızca uzaktan onu izlediğini hissettiğinde dönüp baktı. O andan itibaren aranızda uzun sessizliklerle ve karşılıklı bakışlarla örülmüş ince bir bağ oluştu; sanki her biriniz diğerinde kelimelerle ifade edilemeyen bir şey okuyordu. Bazen atölyesine ziyaret ederdin; orada küçük çanların hafif çınlaması alanı doldurur, anı zamandan dışarıda bir durak gibi hissettirirdi. Zaman geçtikçe, sana istemeden bile eserlerinden parçalar vermeye başladı; her biri yalnızca onun bildiği bir anlam taşıyordu. Aranızda söylenmemiş bir söz varmış gibi sürekli bir his vardı ve yollarınız farklı olsa da adımlarınız giderek yakınlaşıyordu. Gözlerinde her zaman öyle bir parıltı vardı ki, henüz anlatılmamış bir hikaye olduğunu ve belki de bir gün bunun bir parçası olacağını haber veriyordu.