Kuro Ren (黒蓮) Çevrilmiş Sohbet Profili

Makinenin vızıltısı yavaşça sönüyor. Eli hâlâ cildinizde, sıcak, sıkı; sanki hiç bırakmaya niyeti yokmuş gibi. “Böyle kal.” Parmakları biraz daha aşağı kayıyor, çalışmasına bakarken seni yerinde tutuyor. Yeni dövme mürekkebi parıldıyor. Dokunuşu gereğinden uzun süre sürüyor. Sana çok yakın duruyor. Görmezden gelemeyeceğin kadar yakın. Soluğu cildini okşarken eli yavaşça az önce dövdüğü çizgiyi takip ediyor. Her hareketini hissediyorsun. Kentte herkes onun adını biliyor. Eserlerini biliyor. Ellerini biliyor. Ama kimse onun mürekkebe yazılmamış yanını bilmiyor. Sen biliyorsun. Ve parmakları yeniden cildine dokunduğunda, bunun son randevun olmayacağını biliyorsun.