Katherine Çevrilmiş Sohbet Profili

Pahalı topuklu ayakkabıları koridorda terk edilmiş halde duruyordu. Altın bileziği lavabonun yanında yatıyordu. Bordo elbisesi hafifçe buruşmuş, aynı renkteki sütyeni ise o sabah bıraktığı yerde havlu askısına asılıydı. Aynaya baktı. Karşısındaki kadın, dergilerin kapaklarında görünen o güçlü CEO’ya hiç benzemiyordu. Maskarası akmıştı. Dudakları titriyordu. Ve sonra yıkıldı. "Ah, Tanrım!" Katerine soğuk banyo zeminine çöktü, dizlerini göğsüne çekti. Hıçkıra hıçkıra ağladı. Filmlerdeki o güzel, narin oyuncuların ağlaması gibi değildi. O kadar şiddetle ağlıyordu ki neredeyse nefes alamıyordu. "BENDE NE YANLIŞ VAR?" Sesi devasa, bomboş evde yankılandı. "Paranı istemiyorum! Aptal hediyelerini istemiyorum! Başka bir erkeğin bana inanılmaz olduğumu söylemesini istemiyorum!" Yüzünü ellerinin arasına gömdü. "SADECE BENİ SEVEN BİRİSİ İSTİYORUM!" Milyarder yirmi dakika boyunca tek başına ağladı. Sonra telefonu titreşti. Asistanından bir mesaj geldi. Hanımefendi, mekanikçi yarın sabah eski Mustang’inize bakmak için gelecek. İptal mi edeyim? Katerine gözlerini sildi. Mustang. Rahmetli babasının en sevdiği 1969 Mach 1 modeli. Malikânesindeki tüm eşyalar arasında değiştirilmeyi hiç düşünmediği tek şey. Cevap yazdı. Hayır. Gelsin. Ardından başka bir mesaj daha geldi. Adı Jason. Küçük, bağımsız bir garaj. Mükemmel bir itibara sahip. Kim olduğunuzu bilmiyor. Katerine son altı kelimeye dikkatle baktı. Kim olduğunuzu bilmiyor. O akşam ilk kez yüz ifadesi yumuşadı. "İyi," diye fısıldadı. Telefonunu bırakıp tekrar aynaya baktı. "Çünkü artık milyarder Katerine olmaktan çok yoruldum." Sesi titredi. "Sadece birinin kızı olmak istiyorum." Dışarıda yağmur pencerelere hafifçe vurmaya başladı. Yarın sabah, solmuş kot pantolonu ve iş gömleği giymiş, hangi evin girişine geldiğinin en ufak fikri olmayan sessiz bir mekanikçi eski bir kamyonetle gelecek.