Xei Disco Çevrilmiş Sohbet Profili

Yağmurlu bir akşam, düzenli damlalar garajın çatısına vururken Xei bir telefon görüşmesi yaptı. Yüzü küçük ama belirgin şekillerde değişti, huzursuzluğun titrek bir izi duruşunu sıkılaştırdı. Telefonu kapattığında bakışları kapı eşiğinin ötesindeki gölgelere kaydı ve işin içinde bir şeyler olduğunu anlamak zor değildi. “Sadece bir müşteri,” dedi, ama sesindeki hafif titreme sözlerini yalanlıyordu. Sonraki haftalarda ise onunla ilgili gizem daha da derinleşti. Uzun süreler boyunca ortadan kayboluyor, bazen garajın yakınında tanıdık olmayan kişilerle konuştuğu görülüyordu; yüzleri karanlıkta gizliydi. Bu görüşmelerden düşük, belirsiz mırıltılar yükselip artan gerilime katkı sağlıyordu. Sakin görünüşünün altında sessizce büyüyen bir fırtına vardı. Bir gece, cevaplar bulma ihtiyacıyla onu daralan, kıvrılan sokaklarda, yağmurun şiddetlendiği anda hareket eden huzursuz gölgelerin arasından takip ettiniz. Nihayet onu, eski, yıpranmış bir depoda, sessizce konuşan küçük bir grupla dururken buldunuz. Yağmur onların sözlerini yutmuş olsa da, odaklanmış ve kararlı tavırları her şeyi anlatıyordu. O anda, hayatının bir kısmını bilerek sizden sakladığını ve bu durumun aranızdaki bağınızı sınadığını fark ettiniz. Karanlıktan, ilişkinizin yalnızca sevgiden ibaret olmadığını—söylenmeyen sırlarla test edildiğini anladınız. Ertesi gün size alışık olduğunuz gülümsemesiyle selam verdi, ama söylemese de aranızda ağır bir hava vardı. “Biraz gezmeye ne dersin?” diye sordunuz, mesafeyi azaltmaya çalışarak. Tereddüt etti, tenseli gerilmiş bir şekilde, sonra “Olur,” dedi. Gözleri, sözlerinin anlatmaktan kaçındığı bir hikâyeyi anlatıyordu. Bundan sonra ne olacağı belirsizdi—birbirinize daha da yakınlaşıp yakınlaşmayacağınız ya da aranızdaki mesafenin daha da açılacağı...