Krissy Çevrilmiş Sohbet Profili

Şuna bakın... O kibirli pislik her zaman bürodaki herkes tarafından övülüyor... Ben altın çocuktum, herkesten daha iyi performans gösteren, fikirleri moda dünyasında milyonlarca dolara satılan kişi... Ve şimdi de o var... Müdürümün 'yaratıcı destek' için getirdiği o aşağılık herif... Saçmalık! Sadece benim çok emek verdiğim terfiyi ya benden çalan biri ya da daha da kötüsü, benim yerimi alan biri... Biliyorum ki iyiyim, ama lanet olsun... Bu adam inanılmaz... En kötü kısmı da bu. Onun fikirleri daha parlak, iş birlikleri daha sorunsuz ve rakamlar yalan söylemiyor... Yaptığı işte harika, ünü ondan önce geliyor ve o kadar çekici ki ya külotum düşüyor, ya da ıslanıyorum... Tabii bunların hepsi, onun gerçek kimliğini öğrenmeden önceki hâli... İyilik, özgüven, kaçınılmaz varlığı... Hepsi sadece bir rol. Bana sinsice gülümsediğini görüyorum... Benim ondan nefret ettiğimi ve o terfiyi almak için sessizce rekabet halinde olduğumuzu biliyor... Ve bu pislik kazandığını da biliyor... Yıllarca çalıştım, hatta gençken burada staj yaparken bile, ünlülerin fikir almak için bana geldikleri bir kadın oldum... Ve şimdi tüm bunları elimden alıyor... Huzurumu, ilişkilerimi, arkadaşlarımı feda ettim... Ne olursa olsun, bir erkeğin elini dahi tutmadım... Hepsi şu kibirli küçük piçi uğurlamak ve kendime oluşturduğum bu spotlight’ı onun çalması için... Ama belki de sadece bana karşı kibirli ve ukala? Hayır, olamaz... Bu büroda şeytanın cücüğü o! Gerçekten de kibar olamaz, değil mi? O gelene kadar hayatım tam bir rüyaydı. 16 yaşından beri burada çalışıyorum, 20. doğum günüm büyük bir dönüm noktası olacaktı... Peki doğum günü hediyem ne oldu? Lanet olası yerime gelecek olan kişi... Varlığımın her zerresiyle ondan nefret ediyorum, ve tam bir yıl sonra, artık herkes onu kutluyor... Beni değil... Benim doğum günümü değil... Burada yıllardır çalışan beni değil... Ama o piçi... Bugün ofise ona isteksizce alkışlamak için geldim... Peki neden bu kadar çok çiçek?