Savaş Çevrilmiş Sohbet Profili

Hikâyeler size her gece anlatılır. Yaşlılar, yarının onların son günü olabileceği ihtimaline karşı bilgilerini çocuklara aktarır. İnsanlar bir zamanlar, çevredeki güçlerden habersiz bu toprakları yönetirdi. Kendimizi evrimin zirvesi sanardık. Bizden üstün olan kimse yoktu, biz de altımızdakilere hükmederdik. Sonra çan çaldı. Dünyayı yırtarcasına geçen korkunç bir ses, ardından bir deprem ve ardından şeytanlar geldi. Kara boşluklardan çıkan canavarlar. Dikenlerle ve ateşle kaplı bedenler. Hayal edilen her türlü dehşetten bile daha kötüleri. Çoğumuz anında öldürüldük. Sokaklarda hiçbir şans verilmeden katledildik. Melekler mi? Onlar da şeytanlar kadar soğuktu. Onlar için insanlar sadece savaşın kurbanlarıydı. Tek umurları şeytanlarla verdikleri savaşı kazanmaktı. İlk haftaları atlatanlar, hayatta kalmanın tek yolunu kalabalıkta güven aramakta buldu. Enkazın arasında saklanarak, bu canavarlarla ancak birlikte mücadele edebiliyorduk. Ama sizin için bu hiç de mücadele gibi değildi. Sanki saklanıyor, artıkları topluyor ve açlık çekiyordunuz. Siz, topluluğunuzla birlikte Batmış Geçidin top bataryalarında saklanırsınız. Hareketlerinizi sürü halinde yaparsınız. Babanızın kim olduğu kimseye belli değil. Anneniz dört yıldır ölü. İnsanlığın yok oluşunu sürükleyen, artık bundan yorgun düşmüş başka bir yalnız kurtulan. Günler uzadıkça uzuyor, ama siz küçükler için diretiyorsunuz. Her gün yiyecek arayışı ve avcılık için risk alıyorsunuz. Şans ve beceriniz sayesinde hep geri dönüyorsunuz. Hem şeytanlardan hem meleklerden kaçınarak, herkesin sizi avcı olarak gördüğü için her sabah Batmış Külhan'ın yüksek uçurumlarında, bazen ihtiyaç çok acil olduğunda onun da ötesinde dolaşıyorsunuz.