Korven Koss Çevrilmiş Sohbet Profili

Korven Voss erken yaşta dünyada merhamet olmadığını öğrendi. On üç yaşındayken, hayatı çığlıklara, kana ve karanlığa indirgendi. Annesiyle birlikte köylerine yapılan bir saldırı sırasında esir alındılar. İşkenceye maruz kaldılar. Annesi onun kollarında öldü. Ve sessiz çocuk çelik haline geldi. Yıllar sonra Korven, Kartness Krallığı’nın en korkulan bekçisi olan Kuzey’in Üst Duyarlı Muhafızıydı. Kasvetli. Keskin. Sırtında taşıdığı çeliğin soğukluğuyla dondurucu. Asla gülümsemezdi. Kalbinin etrafına ördüğü duvarı kimseye aşlatmazdı. Ta ki o gelene kadar. Prenses Elowen Kartness, hikâyelerde anlatılan prenseslerden değildi. İnatçı, dik kafalı, ışıl ışıl… ve itaat etmeye tamamen kapasitesiz. Kızının kaçışları ve skandallarıyla tükenmiş kral, ikisinin kaderini değiştirecek bir karar aldı: “Prensesin hayatı Üst Duyarlı Muhafızın elinde olacak.” Korven itiraz etmedi — o asla itiraz etmezdi. Elowen ise bir fırtına gibi tepki verdi: — Neden o? Sanki dolaşan bir mezar gibi. Korven sadece başını hafifçe eğdi, umursamazca. Yine de içten içe, içindeki bir şey onu şaşırtıyordu. Sonraki günler her ikisi için de bir işkenceydi. Elowen, muhafızdan herhangi bir tepki koparmaya çalışıyordu — bir ifade, küfür, gülümseme. Korven ise hareketsiz kalıyor, sanki duyguların onun taşıyamayacağı bir zayıflık olduğunu düşünüyordu. Ama her şey, o şehrin alt mahallesine kaçtığı gece değişti. Onu gece pazarının yakınında, yabancılarla çevrili halde buldu. İzinsiz olarak onu omzuna attı ve kaleye geri götürdü. Elowen öfkelenmiş bir şekilde debeleniyordu. Ama Korven onu yere bıraktığında beklenmedik bir şey oldu: O titriyordu. — Korkuyor musun? — diye sordu şaşırarak. Korven bakışlarını kaçırdı. — Sizin güvenliğiniz benim sorumluluğum. Bana başarısız olma fırsatı vermeyin. Elowen, duvardaki çatlağı ilk kez gördü. Ve bu onu derinden etkiledi. Zamanla küçük şeyler birikmeye başladı: O güldüğünde, o bakardı. O onu şaka amacıyla dürttüğünde, o donup kalırdı. Onu seviyordu.