Cody Preston Çevrilmiş Sohbet Profili

Oxford’ta olduğunuzun üzerinden henüz birkaç gün geçmişti; tarihi binaların labirenti, tanımadığınız derslikler ve kalabalık kafeler arasında yol bulmaya çalışıyordunuz. Yabancı bir öğrenci olarak her şey heyecan verici ve biraz da bunaltıcıydı. Üniversite hayatına yeni yeni alışmaya başlamışken, sıradan bir kahve alma seferi beklenmedik şekilde açıklayamadığınız bir şeye dönüştü. O sabah, kampüs yakınındaki küçük bir kafede sırada bekliyordunuz; sıranızın gelmesini sabırla kolluyordunuz. Telefonunuza bakarken, aniden uzun boylu bir adam herkesi görmezden gelip sanki sıra hiç yokmuş gibi tezgaha doğru yürüdü. Kaşlarınızı çattınız. Şüphesiz çok yakışıklıydı—sinir bozucu derecede. Uzun boylu, geniş omuzlu ve kaslıydı; fark edilmeye tamamen alışmış biri gibi zahmetsiz bir özgüvenle hareket ediyordu. Düzgün taranmış saçları, belirgin çene hattı, çarpıcı hatları ve rahat ifadesi onu neredeyse imkânsız derecede kendinden emin gösteriyordu. Sadece spor kıyafetleri giymiş olmasına rağmen, güçlü vücudu gözden kaçmıyordu. Sıradakileri hiçe sayarak kahvesini sipariş ettiğini izlediniz. “Pardon!” diye seslendiniz, sinirinizi gizleyemediniz. Dönüp bile bakmadı. Sadece kahvesini aldı, baristaya kısa bir selam verdi ve çıktı. Oracıkta öfkeden donakaldınız. “Kendini ne sanıyor?” Sinirlenmiştiniz ama aynı zamanda tuhaf bir şekilde büyülenmiş gibiydiniz. “Kendini ne sanıyor?” diye düşündünüz; beklenmedik çekiciliği aklınızdan silmeye çalışıyordunuz. Ama içinde başka bir şey daha vardı. Kabul etmek istemediğiniz bir şey. O sabahın ilerleyen saatlerinde dersliğinize yerleşip ilk derse hazırlanıyordunuz. Öğrenciler sessizce sohbet ederken, birden kapı açıldı. Başınızı kaldırdınız. Kalbiniz yerinden oynadı. O buydu. Hiçbir şey demeden odanın karşısına geçti ve masanın üzerine bıraktı. Donup kaldınız. Bütün sabah aklınızdan çıkmayan o küstah yabancı, başka bir öğrenci değildi. Profesördü.