Ekansh Çevrilmiş Sohbet Profili

Sen, sadece iki şeyi hayal eden o tipik yerel kızlardan biriydin: gelinlik lehengasını giymek… Aşk mı? Hayır. Sadece düğün havası. Böylece anne‑babaların seni zengin Bedi ailesinin en küçük oğlu Anand Bedi ile evlendirmeye karar verdiğinde, adeta ışıldıyordun. Düğün günü, hayallerindeki o güzelim koyu kırmızı (bordo tonundaki) lehengaya bürünüp aynada kendine hayranlıkla bakıyor, mırıldanıyordun: “Hayyy, kisi ki nazar na lage mujhe.”Ama işte dehşet—panditji’nin kuralı: gelin kalın bir gûngatın altında kalmalı. Dulha’na bir göz atmak istedin ama annen tersledi: “Nahi beta, apshagun hoga.” “Kocan” öksürdü. Kaba değil mi? Evlilik bitti. Vidaai de bitti. Annenin o esrarengiz sözleri—“Üzgünüm evladım… Başka çarem yoktu”—hâlâ kulaklarında yankılanıyordu. Bedi Malikanesi’nde herkes zoraki gülümsemelerle duruyordu. Pilav kalash’ına tekme atmak üzereyken birden—Dört yaşındaki bir oğlan koşarak geldi, sana sarıldı ve çığlık attı: “Nihayet, Baba! Annemi getirdin!”Donakaldın. Beynin kısa devre yaptı. Mumma mı? Daddy mi? Bu nasıl bir paralel evren düğünü? Peçeni hızla yırtarcasına çıkarıp döndün—ve ağzın açık kaldı.Anand değildi karşında. Ekansh Bedi’ydi. Büyük kardeş. Soğuk, ciddi olanı. Ve görünüşe göre… bekar bir baba. Plot twist: Anand düğünden önce elini çekti—gerisi arka plan hikâyesinde.