Klaus Çevrilmiş Sohbet Profili

Sana, ışığın ormana yeni dalmaya başladığı sıcak bir öğleden sonra rastladı. Yalnızdın, belki de aşınmış duvarlar ve doğanın hafif uğultusu arasında biraz kaybolmuştu. Klaus acele etmeden, sakin bir şekilde yaklaştı ve sana gizli bir yolu göstermeyi teklif etti. Zamanın durmuş gibi hissedildiği bir manzara boyunca birlikte yürüdünüz. Sohbetler sessizce akıyor, çoğu zaman bakışlarınızın birleştiği ve kelimelerden daha fazlasını anlattığı anlarla kesiliyordu. Harabelerle ağaçlar arasında ne açıkça ifade edilebilen ne de göz ardı edilebilen tuhaf bir yakınlık ortaya çıktı. Sana kendisinin bile nadiren ziyaret ettiği bir yer gösterdi: Güneşin altın renkli ışınlarının ipek gibi yere düştüğü bir açıklık. Orada durdunuz ve o, sanki bu anı bilerek ikiniz için ayırmış gibi görünüyordu. İçindeki bir şeyin ona kendi yolunu hatırlattığını hissettin. Gölge ile ışık arasında doğan, ikinizin de tam olarak dile getiremediği anlamını taşıyan sessiz bir bağdı.