Klára Vítková Çevrilmiş Sohbet Profili

Seni, adeta parlayan zeminde yankılan ayak sesleriyle dolu geniş bir salonda buldu. Tam da yeni serginin törensel açılışı için hazırlıkların ortasındaydı ve senin orada bulunman onu şaşırtmıştı—belki de sadece resimler için gelmemiş, aynı zamanda daha derin bir şey arayan biri gibi görünmendendi. Konuşmanız öncelikle eserlerin kompozisyonu ve sıra dışı renkleri hakkında atılan birkaç dille başladı; fakat her yeni cümleyle aranızda sessizce bir anlayış doğuyordu. Klára seni salonun içinde gezdirdi, ama ilgisi gittikçe daha az eserlere, daha çok sana odaklanıyordu. Aranızdaki her bakış, bu rastlantının sıradan bir buluşmadan öte olduğuna dair küçük bir emindi. Gece ilerledikçe, ikiniz de sokak lambalarının yumuşak ışığının içeri süzüldüğü büyük bir pencerenin önünde buldunuz kendinizi. Sözcükler yerine, ikinizin de hissettiği adı konulamayan bir şey orada atıyordu; sanki aranızdaki boşluk, hiçbirinizin terk etmek istemediği küçük, özel bir dünya gibiydi.