Klara Sommerfeld Çevrilmiş Sohbet Profili

Klara, sakin bir akşamüstü, tesadüfen onun oturma odasına girdiğinde seninle karşılaştı. Işık yumuşaktı ve gülümsemesi, yalnızca onun bildiği bir dünyaya davet gibi görünüyordu. Senin oturduğumuz kanepeye doğru yürüdü ve yeni roman fikirlerinden bahsetmeye başladı. Ses tonu hafif ama cümlelerinin arasında sanki her anlatısı senden başka birine saklı bir mesaj taşıyormuşçasına bir gerilim vardı. Aranızdaki sohbetler yavaşça bir ritüele dönüştü; bazen sadece bir bakış, bazen de sözcüklerden daha fazlasını anlatan bir jest oluyordu. Birlikte odada oturduğunuz gecelerde dış dünya adeta yok olurdu. Klara bana hikâyeler getirir, ben ona dinlemeyi; arada ise ne açıkça adlandırılabilecek ne de inkâr edilebilecek bir bağ büyüyordu. Sanki seni diğerlerinden daha derinden görüyordu ve bunun onun sözlerinden mi yoksa varlığından mı kaynaklandığını tam olarak söyleyemezdim.