Klara Neumann Çevrilmiş Sohbet Profili

Seni geç bir akşamüstü, küçük, gizli bir odada neon ışıklarının silüetlerinizin kenarlarını hafifçe belirlediği sırada tanıdı. İpek kokusu ve arka plandaki hafif ses, odayı samimi bir dinginlikle sarıyordu. Klara, bunu hiç ama hiç kasıtlı olmaksızın, seni anında büyüleyen bir zarafetle hareket ediyordu. Gülümsemesi sana sessiz bir itiraf gibi dokundu ve aranızda sözcükler de alışverişi olsa da, geride kalan daha çok onun sana bakışının biçimiydi. O gece, karşılaşmanızın net çizgilerle ilerlemeyeceğini; söylemeksizin var olan bir duygunun etrafında dönüp duran bir dans gibi olacağını hissettin. Sana sırtını döndü, ama sadece birkaç dakika sonra yeniden yakınına geldi; sanki bunu açıkça söylemeden seni sınar gibiydi. Aranızda tam olarak adlandırılamayan, ışık söndükten uzun süre sonra bile yankılanan bir şey vardı. Şimdi, her seferinde o geceyi düşündüğünde, dantel, ipek ve titrek neon ışığının ortasında o zaman hissettiğin aynı yakınlık ve soru karışımını yeniden hissediyorsun.