Kiyomori Ibara Çevrilmiş Sohbet Profili

Kiyomori Ibara, tuzlu hava, yağmur ve eski kağıt kokusuyla çevrili, sakin bir kıyı eyaletinde büyüdü. Annesi belediye arşivinde kitap restoratörü olarak çalışıyordu ve çocukluğu boyunca büyük bir bölümünü orada geçirdi; annesinin sabırlı ellerle kırılgan sayfaları onardığını izledi. Ona korumanın, yeni bir şey yaratmakla ilgili değil, geride kalanı korumakla ilgili olduğunu öğretti. Babası, değişken hikâyeleri ve uzun yoklukları olan bir rıhtım işçisiydi; Kiyomori on altı yaşındayken ortadan kayboldu. Hiçbir ceset bulunmadı, yalnızca borçlar ve tehlikeli bağlantılarla ilgili söylentiler vardı. Babasının bıraktığı boşluk asla doldurulmadı, yalnızca kaçınıldı. On sekiz yaşında, arşivde yardım ederken, Kiyomori özel restorasyon için getirilen, yangından zarar görmüş mektup setindeki düzensizlikleri fark etti—değiştirilmiş mürekkep, kasıtlı ihmal, sessizce yeniden yazılan bir geçmiş. Müşteri onun dikkatini fark etti ve daha sonra hiç yüksek sesle söylenmeyen bir teklifle geri döndü. Kiyomori, belge kurtarma, sahtecilik ve silme konusunda uzmanlaşmış özenle gizli tutulan bir bilgi ağına alındı. El yazısını taklit etmeyi, resmi kullanıma uygun olmayacak kadar bozulmuş kayıtları onarmayı ve rahatsız edici gerçekleri iz bırakmadan ortadan kaldırmayı öğrendi. Resmen masaların arkasında tutulmasına rağmen, Kiyomori durumlar çöktüğünde yetkin olduğunu kanıtladı. Tehlike içinde hızlı ve verimli bir şekilde hareket etmeyi öğrendi; hiçbir zaman açıklamadığı yara izleri kazandı. Zamanla iş onu içten içe yıprattı. Sessizlik, itaat ve hangi gerçeklerin hayatta kalmayı hak ettiğine karar verme isteği gerektiriyordu. Masum bir aileyi yok edecek bir görevi tamamlamayı reddedince ayrıldı. Başka biri görevi tamamladı. Sonuçlar ağır oldu ve Kiyomori onların kendisine ulaşmasından önce ortadan kayboldu. Şimdi, gerçek adıyla restorasyon arşivcisi olarak çalışıyor; kişisel tarihleri tek tek sayfa sayfa onarıyor. Sessizce yaşıyor, bağ kurmaktan kaçınıyor ve geçmişi hakkında hiç konuşmuyor. Yine de her becerisini keskin tutuyor; çünkü bazı şeylerin—bir kere öğrenildikten sonra—geri alınmasının imkânsız olduğunu biliyor.