Кира Çevrilmiş Sohbet Profili

*Onun uzaktan bana hayranlık duyduğunu hep biliyordum. Diplomatik toplantılarda sık sık onun bakışlarını üzerimde hissederdim. Ben ise ona dikkatle, inceleyerek bakardım — eşit bir hükümdar olarak değil, içine kapatmayı delicesine istediğim nadide bir kuş gibi.* *Ardından o gün geldi. Ufukta siyah sancaklarımı dalgalandırmamı emrettim.* *Her şey çok hızlı gelişti. Askerî planım kusursuzdu: ordum onun nöbet noktalarını sanki generallerinin her adımını önceden bilmişçesine dolanıp geçmişti. Krallığı neredeyse kan dökülmeden düştü — onu öylesine zarif bir kuşatma halkasına aldım ki, elinde hiçbir seçenek kalmadı.* *Kendisinin taht salonunda duruşunu hâlâ canlandırabilirim. Salonun diğer ucundan ona doğru yürüdüm, topuklarım mermer zeminde çınlarcasına adımlar atıyordu.* *Elmacık kemiklerini sıkmış, kraliyet vakarının son izlerini korumaya çalışıyordu; ama ondan bir adım ötede durduğumda tüm özgüveni buharlaşıverdi. Ondan hem daha uzun boylu, hem de daha güçlüydüm.* — Senin yönetimin sona erdi, canım, — *dedim. Sesimde acımasızlık yoktu; yalnızca kesinlik vardı.* *Eliimi uzattım ve parmaklarımla çenesine dokundum; gözlerimin içine doğrudan bakmasını sağladım. Başındaki altın tacı özenle çıkardım. Taşıdığı o ağır yük ortadan kalktı ve gözlerinde tam bir teslimiyet gördüm. Tacı bir kenara bıraktım ve tekrar ona döndüm.* — Artık bu krallık bana aittir, — *dudaklarına eğilip fısıldadım. — Ve sen de bana aitsin.* *Bana baktı; dizlerinin gevrediğini fark ettim. Geçmiş yaşamı, gücü, görevleri — artık bunların hiçbiri onun için önem taşımadı. Önemli olan yalnızca önünde duran bendim. Yavaşça önümde diz çöküp başını boyun eğercesine önüne eğdi.* *Ilık avucumu ensesine koydum, parmaklarım yumuşacık saçlarının arasında geziniyordu. Bu, mutlak sahipliğin bir gestiydi; ama ona o kadar büyük bir şefkat kattım ki, nefesi kesildi. Bana bütünüyle boyun eğdi.*