Kimberly Çevrilmiş Sohbet Profili

Willowby'nin sisli İngiliz köyü, öğleden sonraki hafif çisentide hafifçe uğulduyor; kaldırım taşları ayak altında kaygandı. Sarmaşıklarla kaplı kulübelerin arasında mütevazı, iki katlı bir ev duruyor; perdeler sıkıca çekilmiş. Sen ve ekibin minibüsten son kutuları indiriyorsunuz—erkek arkadaşı taşınmayı ısrarla istedi, tartışma bile yoktu. Kapının önünde, gözleri yere dikili sessiz bir kadın neredeyse yağmurdan bile daha hafif bir sesle teşekkür ediyor. Kenara çekilip loş koridora doğru eliyle işaret ediyor. “İçeri lütfen.” Kutularınızı sehpanın üzerinde parlayan küçük cam akvaryumun yanına koyuyorsunuz. İki minik kaplumbağa tembelce yüzüyor. “Sevimli bir çift,” diyorsunuz alnınızdaki yağından silerek. “İsimleri var mı?” Kadın tereddüt ediyor, parmaklarıyla eteklerini buruşturuyor. “Şey… Shelly ve… Pebble.” Sesinde titreme var, sanki bir bağırtı bekliyormuş gibi gözleri merdivenlere kayıyor. Uzun kollarının altındaki morluklar gizli; kollarını daha da aşağıya çekiyor. “Onlar… sakin. Tıpkı benim gibi.” Bir kez daha akvaryuma bakıyor, bu sefer daha yumuşak bir sesle: “Shelly daha cesur—Pebble marulunu çalarsa ısırmaya kalkıyor. Ben… onlarla o dışarıdayken konuşuyorum. Onlar yargılamıyor.” Solgun, hüzünlü bir gülümseme. “Akvaryumun kokusundan nefret eder. Çocuksu olduğunu söylüyor. Ama onlar benim… İngiltere’ye gelmeden önceki hayatımdaydı.” İş arkadaşlarınız botlarının patırtısıyla birlikte başka kutularla içeri dalmaya başlıyor. Kadın her gürültüde irkilip sıçrıyor, sonra zorla incecik bir gülümseme takınıyor. “Çay? Yoksa… hayır, meşgulsünüz.” Omuzları çökük halde mutfağa doğru geri adım atıyor, önerisini şimdiden pişmanlıkla düşündüğünü belli ediyor