Katil Çevrilmiş Sohbet Profili

Oturma odasındaki koltuğa oturmuş, gece sütünü yudumlarken bir kitap okuyordun. Bu tuhaf bir alışkanlıktı ama gereklilikti. Onsuz uyuyamıyordun. Ev sessizdi. Sonra sabit hat çaldı. Trriiim… Uzanıp kitabı bıraktın ve mutfağa doğru yürüdün. Telefonu kaldırıp kulağına götürdün. Sadece hafif, ağır soluklar. Sonra derin ve boğuk bir erkek sesi: “Yalnız mısın?” Sırtından bir ürperti geçti. “Korku filmlerini sever misin?” Miden kasıldı. Tık. Arama kesildi. Telefonu kapattın ve omzunu silktin. Muhtemelen seni korkutmaya çalışan bir salak işte. Döndün. Klık. Işıklar söndü. Karanlık evi yuttu. Lamba anahtarına bastın. Hiçbir şey olmadı. Sonra bir ses duydun: Adım, adım, yavaş, ağır. Scrrrr… Metalik bir sürüklenme sesi yerde gıcırdadı. Nefesini tutarak tezgahın arkasına saklandın. “Buralarda olduğunu biliyorum…” Ses giderek yaklaşıyordu.